JAKUB MAŁECKI „Obiekty głębokiego nieba”, Wydawnictwo SQN 2025

Jakub Małecki powraca książką „Obiekty głębokiego nieba” – powieścią niepokojącą, wieloznaczną, poruszającą i piękną – historią o zwykłych – niezwykłych ludziach.

Janek Wrzosek – absolwent polonistyki, inteligentny wrażliwiec w swojej rodzinnej wsi poznaje atrakcyjną Igę i zakochuje się w niej bez pamięci. Po ślubie Iga i Janek zamieszkują w Warszawie. Życie młodego mężczyzny zapowiadało się zupełnie inaczej – chciał pisać, opublikował nawet dwa opowiadania w prestiżowych periodykach, ale obecnie prowadzi firmę remontową i – jak to sam określa – pracuje dla bogatych ludzi. Jego piękna żona rozwija swoją korporacyjną karierę w dziale public relations. Cieniem na ich życiu kładzie się poznanie młodej, atrakcyjnej pary – Weroniki i Mateusza. Rozpoczynają z nimi eksperymenty erotyczne, co okazuje się na zawsze zmienić ich życie.

Powieść Małeckiego to także tocząca się swoim torem historia Pawła Wrzoska – ojca Janka, rolnika i hodowcy świń, który porzucony przez żonę zostaje sam z nastoletnim synem i nigdy nie godzi się z zaistniałą sytuacją. Rozbicie rodziny na zawsze zmienia Pawła Wrzoska, ale też jego syna, ma też duży wpływ na związek Janka i Igi.

Brzmi jak zwykła, nieco naiwna opowieść o życiu i miłości? Być może tak, ale autor opisuje wszystkie wydarzenia w rodzinie Wrzosków – zarówno w życiu Janka, jak i Pawła - w sposób tak wrażliwy, wyważony i subtelny, że prozę czyta się jak poezję. „Obiekty głębokiego nieba” to powieść o tym, jak łatwo jest utracić szczęście i jak trudno jest je potem odzyskać, choć znajduje się na wyciągnięcie dłoni, o tym jak nie potrafimy dostrzegać własnego spełnienia i jak cały czas niepotrzebnie dążymy do osiągania coraz wyższych celów. To powieść o pięknej, wzruszającej i prawdziwej miłości między kobietą i mężczyzną, tak jak między Jankiem i Idą, czy miłości ojca Janka do jego matki, ale też o pięknie przedstawionej miłości między ojcem i synem.

Małecki wraca w powieści do swoich charakterystycznych motywów – ludzi wsi, samotności, wierności, bezwarunkowej miłości, zgody z naturą, przemijania i śmierci. W książce odnajdziemy niezwykle poruszające opisy i wydarzenia, jak choćby relację, jaka połączyła ojca Janka i lisa. Ciekawym zabiegiem literackim jest także zamieszczenie książki w książce – w powieści znalazły się fragmenty prozy Janka. Początek „Obiektów głębokiego nieba” zaskakuje i może nawet nieco rozczarowuje, powieść nabiera tempa i głębi wyrazu w swojej głównej części i prowadzi do odrobinę ckliwego, choć nadal zaskakującego zakończenia.

Uwielbiam delektować się prozą Małeckiego, powoli zanurzać się w jego historie, poznawać świat przedstawiony w jego prozie, a „Obiekty głębokiego nieba” są w tej kwestii niezwykłe. Myślę, że każdy czytelnik odnajdzie w sobie pewną cząstkę Janka lub Pawła Wrzosków i zastanowi się nad tym, jak drobne i większe wydarzenia w naszym życiu mogą je nieodwracalnie zmienić.

Obok „Światłoczułości” Jakuba Jarny najlepsza polska powieść, jaką czytałem w 2025 roku.

Moja ocena: 10/10